In de eenvoudige kantine van de kunstopleiding brengt Alex met zijn verhaal een schilderij tot leven. Een plaatje uit zijn leven voordat hij bij Watoto kwam.

“Je ziet een moeder met haar twee zoontjes. Ze lopen over een kronkelige zandweg en dragen water. Ze keren terug van de waterput”, vertelt hij.

Voordat Alex bij Watoto kwam, met zijn moeder en broertje, deed hij dit de hele dag.

“We liepen grote afstanden op zoek naar werk. Mensen die ons hun water lieten halen. En dan nog de wandeling naar de bron en de afstand terug. Het was een zware baan en samen verdienden ze net genoeg om wat te eten te kopen. We sliepen steeds ergens anders”.

In 2008, gaf hun moeder zich op als (pleeg)moeder bij Watoto. Na de training werden zij en haar zoons toegelaten.

“Door Watoto konden mijn broertje en ik weer kinderen zijn. We hoefden niet meer te werken en maakte ons geen zorgen meer over eten. We konden spelen en naar school”, zegt Alex.

Alex is nu 21 en studeert Kunst en Design. Hij wil graag schilder worden of restaurateur. Zijn slaapkamer ziet er al uit als een kleine kunstgalerie, ‘bezoekers’ lopen regelmatig even naar binnen.

“Tijdens een excursie kwam ik in contact met een restaurateur. Zij heeft me zo geïnspireerd. Ik wil met mijn kunst een verhaal vertellen. Mijn verhaal en dat van anderen, op een bijzondere manier; zonder woorden.

 

Alex is in 2018 klaar met zijn opleiding. Nu al vertelt hij deze verhalen door zijn werk heen.

“Ik wil mijn talenten graag inzetten. Momenteel ben ik de wachtkamer van een revalidatiecentrum voor kinderen aan het schilderen. Dit heb ik ook al gedaan voor de kinderafdeling van een aantal ziekenhuizen. Zo wordt het voor de kinderen net een stukje aangenamer en ik vind het geweldig om te doen”.

Bedankt voor jullie bijdrage in de levens van onze Watoto kinderen. Hun dromen worden werkelijkheid.