Ieder jaar komen er verschillende teams, van over de hele wereld, naar Oeganda. Om te zien wat we doen, om mee te helpen of voor een missietrip. Afgelopen april kwam er een groep studenten van Charis Bible College uit Naarden twee weken naar Oeganda. Ze bezochten ook Watoto.

“Op dinsdagochtend bezochten we Bbira, één van de Watoto dorpen. Om tijd door te brengen met de (pleeg)moeders, die zoveel investeren in de kinderen. We kregen een rondleiding en uitleg van pastor Eric, Na een voorstelrondje gingen we God aanbidding. Daarna hadden we met de moeders een creatieve activiteit gedaan. Iedereen kreeg zwart papier waar je door met een houten pennetje te krassen iets op kon schrijven en tekenen. Onder het zwarte laagje kwamen regenboogkleuren tevoorschijn. De moeders hebben prachtige teksten gezocht en geschreven. Door de randen te versieren werden het ware kunstwerkjes. De gepresenteerde verhalen bij de gekozen teksten waren ontroerend en prachtig, verteld Rachel Koelewijn.

Om er een feestelijke dag van te maken waren er stroopwafels meegebracht. Ook had het team leuke ‘goodiebags’ gemaakt voor de moeder. Het team had ook bijbels, spelletjes en ballen meegebracht. Na de pauze kregen de moeders een bemoediging vanuit 2 Timotheüs 1:9. God heeft een plan met je leven, niet om wat jij doet maar om wie Hij is. Dat plan stond al vast voordat de wereld begon. Het was bijzonder om met elkaar uit het Woord te lezen en leren. God doet zoveel mooie dingen door deze vrouwen heen.

De volgende dag kwam het team naar Living Hope. Ze bezochten de werkplaats waar vrouwen een vak leren (bijv. sieraden maken). Aangezien er bijna geen leesbrillen verkrijgbaar zijn in Oeganda was het een fijne verrassing dat het team een tas vol brillen had meegenomen.

 

Watoto Nederland ontving het volgende verslagje. “Nadat we bij de supermarkt een pakket hadden samengesteld voor drie vrouwen gingen we op weg naar de sloppenwijken van Kampala. Gezinnen leven daar onder erbarmelijke omstandigheden. De eerste vrouw die we bezochten vertelde haar verhaal terwijl we met elkaar in haar huisje zaten. Het was er donker en klein en er waren maar weinig spullen. Ze vertelde dat door Living Hope een van haar kinderen naar school kan. Zelf gaat ze elke week naar de samenkomsten. Ze mag ook kiezen wat ze wil leren: naaien, handwerken of sieraden maken. Daarnaast leren de vrouwen bij Living Hope Jezus steeds beter kennen. Zijn liefde voor hen, hun waarde in Hem. Wat een prachtig project waarbij de allerarmsten geholpen worden op de plek waar ze wonen. We hebben voor haar mogen bidden en haar kunnen zegenen en bemoedigen. De tweede moeder woonde een stukje verderop in de sloppenwijk. Ze had wel een huisje maar was na het overlijden van haar man verstoten door haar familie. Ze bleek namelijk HIV besmet te zijn. Eén van haar kinderen is ook besmet. Wat een moeilijke situatie. Deze vrouw had het zichtbaar zwaar en moest veel huilen. Na een mooi gesprek hebben we ook voor haar kunnen bidden. We baden voor genezing want we geloven dat bij God alle dingen mogelijk zijn. De bezoeken aan deze vrouwen hebben een diepe indruk op ons gemaakt”.